کسب و کار

زغال اخته یکی از منابع اصلی انرژی در جهان است که به عنوان سوخت فسیلی استخراج و استفاده می‌شود. این سوخت از توده‌های بزرگی از گیاهان و جانوران استخراج می‌شود که در میلیون‌ها سال گذشته در مناطق خشک و گرم جهان زندگی می‌کردند. با گذشت زمان و تحت فشار و دما، بخش های گیاهانی در زمین به سنگ زغال تبدیل شدند.

این سوخت به دو صورت زغال سنگ و زغال سیاه شناخته می‌شود. زغال سنگ که بیشتر در مناطق نیمه شمالی جهان استخراج می‌شود، شامل بخش هایی از گیاهان است که بیشتر در آب نیمه شیرین ساکن هستند. این سوخت بیشتر برای تولید برق و گرمایش استفاده می‌شود. زغال سیاه، که برخی جاها به آن "زغال فشاری" می‌گویند، شامل ریزموادی است که از بافت گیاهی دریافت می‌شود و همچنین غلظت بیشتری از کربن دارد. این نوع زغال در کوره، کوره آهن، و تولید گرما استفاده می‌شود.

استخراج زغال اخته باعث صدمه به محیط زیست می‌شود. شامل از بین بردن جنگل‌ها، افزایش انتشار کربن در هوا، کاهش کیفیت آب و هوا، و کنترل ناموفق آلاینده‌های هوا است. برای رفع این مشکل، تلاش‌هایی برای جایگزینی سایر منابع انرژی با منابع تجدید پذیر مانند باد، آب و خورشید، صورت گرفته است.

هرچند که قابلیت بازیافت زغال اخته وجود دارد، اما این فرآیند باعث مصرف انرژی بیشتر، آلاینده‌های هوایی و آلایش ازبین نرفتنی است. به همین دلیل، بهتر است از سوخت‌های پاکتر و مورد تأیید تر استفاده کنیم. 

در کل، زغال اخته افزایش قیمت داشته و نیز برای محیط زیست ضررات زیادی داشته است، بنابراین استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر به جای چرخه های پودر کربن از آن بهتر است.